Ghekamon c:

Noooo. I’m not gonna cry. Today should be happy, para happy 27. ;) La laaaaaaaang. Naalala ko lang un last year, same date. May 27, 2011. Aaaaw. ♥

Naalala ko lang lahat ng nangyari na un. Alamoyun after ng mga misunderstandings, ang punta din e un masaya. Last year May 27, was really happy. So today should be too. :) 

That time, un ung may konting away. Yun yung NAGSESELOS ako sa ano e. Haha. NVM, she’s just a friend. c: Then un nga, nun mismong araw namin which is un 27 nga po. Naging super okay na ulit lahat. :”)

Anyway, di ko na kkwento lahat ng nangyari nun. Pero tumblr kung alam mo lang! Nakooo! I’m sure matutuwa ka din. :) Wala kong pinagsisihan sa lahat ng mga pinagdaanan namin, even if it’s good or bad. Actually, i’m glad! :)

Bat ko nga ba nasabi na iyak? Well. You know what life is. Pag may mga naalala ka na happenings before, when it comes to the time na ang naalala mo e un mga pain, those time na you’re crying. Napapangiti ka or pagtatawanan mo un sarili mo. Hha! Pero kapag ang naalala mo e un mga happy moments, tears start to fall. Life’s really ironic no? 

Pero….

I REALLY HAVE NO REGRETS. AT ALL. :) ♥

I’m gonna show you somethin’! Yun pinabigay ko pa sa common friend namin ng around 12:00AM, so sakto siyang 27. The letter i gave him last year… Ü

BABYMAHALKOOOOO! ♥

Eto nanaman ako umiiyak… Kaya kailangan kong i-blog to. Kailangang kailangan. Kailangan ko ilabas ung nararamdaman ko kasi kung hindi sasabog na ko. I’m in deep pain. :’(

Medyo okay naman ung araw ko e, pero medyo malungkot kasi may tampo ko sa bespreng ko. Tapos a while ago, un kantang Someday ni Nina pinaiyak ako. Hanggang sa kinakanta ko na din, lalo kong napaiyak. I felt pain. 

Someday you’ll gonna realize 
One day you’ll see through my eyes 
But then i won’t even be there 
I’ll be happy somewhere 
Even if i can’t 

Yes I really can’t. Naiisip ko palang un lyrics sorbrang nasasaktan na ko, pano pag nangyari pa. I can’t imagine that SOMEDAY. Obviously i don’t want that someday to happen. 

Someday, someone’s gonna take your place 

I really can’t imagine that someday someone’s gonna take his place. Because until now, it’s still him. It’s still him holding my heart. It’s still him i love. It’s still him i wanna spend my life with. 

But how about him? Ako parin ba? Ayoko mag-assume. Yun OKAY NA KAMI. Okay padin ba? Gusto ko siyang tanungin. Sobrang daming tanong sa isip ko na tanong din ng puso ko. 

Di ko naman sinasabi na hindi ako nagiging masaya ngayon. Kahit papano sumasaya padin naman ako. Pero araw araw padin akong nasasaktan, lalo na pag naiisip ko na… Akin padin kaya siya? Mahal padin kaya niya ko? Kasi sa ngayon sobrang nalalabuan na ko, ewan ko lang siya. 

Mahal ko? Don’t you still get it, do you? Ikaw padin naman e. Hanggang ngayon. Di ko alam kung naiisip mo ba na minsan iniiwasan kita kasi di na ikaw, kasi di na kita mahal. Hey you’re wrong. Walang araw na dumaan na di kita naiisip. Sa totoo lang ang hirap mag-act na parang walang pakialam. It’s really hard to treat you as ordinary when infact you’re very special.

Di ko alam un gagawin ko. Ayoko na nung lagi kang alaga, un tipo na kumain ka na ba. Tapos pag hindi pa un pipilitin ka. Ayoko na gawin un mga bagay na un. Pero hindi dahil na wala na kong pakialam sayo.

Now i’m trying to act like you’re not special. I fight back the urge na magparamdam sayo, kasi gusto ko mapansin mo un. Tapos manibago ka. Gusto ko hanapin mo un dating ako sayo, para malaman ko kung ano ba talaga ung gusto mo. Pero kasi parang hindi mo hinahanap e, di ka nagrereklamo. Pero di ko padin alam, kasi sa ngayon ikaw un tipo na di mo sinasabi sakin un nararamdaman mo e. Lagi mong tinatago. Lagi nalang ako nanghuhula kung ano ba talaga un nararamdaman mo na talaga. 

Hay ganto ko ka-weak e. Hanggang blog lang. Sobrang gusto ko makipag-usap sayo tungkol dito, gusto ko makipaglinawan tungkol sa lahat. Kasi ang hirap na e. Ang hirap na mangapa. Di ko na alam kung ano un mga do’s and dont’s. 

Araw-araw laging may nagpapaalala sayo. Well, kahit naman wala e. Naalala padin kita. Pag naalala kita una mapapangiti muna ko pero pag humaba na un pag-iisip ko ng mga tungkol sayo lalo na un mga memories, nagsisimula na ko malungkot. Nakakaramdam nanaman ako ng sakit, kasi i don’t know if those happy moments with you would happen again. 

Nun isang gabi lang, nag-iinuman sila kuya nakitambay ako sakanila. Palipas oras, tapos kinanta nila un “Ikaw lang ang aking mahal”. Do you still remember that? Ako? Every piece of our memories tanda ko pa. Tapos nag-play na sa utak ko “Itanong mo kay Hansel kung sino ang kaniyang mahal. Si Gheka lang ang kanyang mahal….” Tapos they found me idling. E wala e natulala ako bigla nun naalala ko un e. Tanda mo pa ba un? Yun graduation natin, nun nag-stay ako sainyo, nag-iinuman kayo ng mga tropa mo tapos may nag-gigitara tapos kumakanta sila. Yun yung kinakanta nila dba. 

Haaaay. Parang sa lahat nalang nang bagay ikaw un naalala ko. Sobrang dami nadin pala natin napagdaanan. Eto pa isa pag nanonood ako ng basketball, bigla nalang ako mapapatulala habang nakatingin sa court. Kasi naalala ko un mga times na ikaw un pinapanood ko e. Ikaw lang naman un dahilan bat ako nanonood ng bball e. Tapos pag sinasabi ng mga kasama ko na magaling daw, ikaw agad naiisip ko. Gusto kong sabihin, mas magaling pa si Hansel dian e. Gusto ko mapanuod ka nila para malaman nila kung gano kagaling un mahal ko. Nasanay na ata ko na ikaw un pinapanuod ko e, ung magaling, kasi dun sa team na pinapanuod ko, ung tropa ng pinsan ko. Di ako nagagalingan sakanila. O sadyang sobrang galing mo lang talaga. Haaaay. Namimiss na kita panuodin. Pag tapos ng game nila, ikaw agad naalala ko. Naalala ko yun after ng game, meron ako pinagpapalit ng damit, meron akong pinupunasan. Yun meron akong hawak na jersey. Haaaaaaaay. :’(

Pag nanonood ako ngayon lagi ko naiisip na sana dumating un time na after ng game mo you’ll be brave enough to hug me though pawis na pawis ka. But the real question is, will it still happen?

I’m sorry kung lagi nalang ako nag-seselos kahit sabihin mo pa na kaibigan mo lang un. You know why? It’s not because i don’t trust you. It’s because i’m too afraid to lose you. Because before i was only your friend too. Dun tayo nagsimula. 

I can’t imagine that one day i’ll be seeing you with other girls. 

Until now, i can’t afford to lose you. You’re still the one…

Everytime i pray. Lagi ko sinasabi kay God na sana maging okay na lahat. Ma-clarify na lahat. Kung ano na ba talaga tayo ngayon. 

Nakakatuwa isipin na there’s someone nun nalaman niya un situation natin sabi niya sakin “Ano ba yan pinapahirapan niyo pa un mga sarili niyo e sa simbahan din naman tuloy niyo.” 

Tapos meron pa. Meron akong nasabihan na gusto ko malaman ng lahat ng tao na akin ka lang. Then she said “Mangyayari din yun. Di nga lang sa ngayon pero in time masasabi mo din yan tapos with matching tataas mo pa ung kamay mo then ipapakita mo un ring finger mo.”

Nakakatuwa lang kasi talagang isipin na may mga tao na naniniwala satin. They believe that we can make it. SANA TAMA SILA.

Hm. Pero honestly, if you want to be free naman i’ll let you go. Kahit na sobrang hirap at masakit. Basta gusto mo. I wish you every happiness.

THAT’S HOW MUCH I LOVE YOU.

#HNSLLSSNLMSNRGN.